ضرر و زیان زائد بر دیه

هیئت عمومی دیوان عالی کشور در رای وحدت رویه شماره 619 -6/8/76 و آرای اصراری 104-14/9/1368و 110- 21/9/1368و16- 2/5/69 حکم به خسارت جسمانی مازاد بر دیه را جایز نمی داند ودر رای اصراری 6-5/4/75 آن را تجویز کرده است و مشهور فقها مطابق نظر اول فتوا دادهاند ودر مورد هزینه های دارو ودر مان نیز اختلاف نظر وجود دارد
اما در مورد اینکه دیه را مجازات یا خسارت بدانیم هر کدام نتایج متفاوتی را دارد:اگر دیه ماهیت خسارت داشته باشد مقدار معینی نخواهد داشت به نتیجه عمل تو جه می شود و به عامل خسارت توجهی نمی شود در صورتی که اولیای دم صغیر باشند قیم می تواند مانند سایر اموال مولی علیه تصرفاتی که به مصلحت آنهاست انجام دهد دیه جزو ترکه متوفی محسوب نمی شود رسید گی به آن مانند دادرسی مدنی است (طبق رای وحدت رویه 563-28/3/1370)فوت جانی در دیه تاثیری ندارد حکم دادگاه باید بادر خواست مجنی علیه یا اولیای دم باشد و... و در صورتی که دیه ماهیت مجازات داشته باشد باید میزان و مقدار دقیق آن در قانون مشخص شده باشد به در صد تقصیر وشرایط تکلیف نیز توجه می شود نگر فتن دیه به منزله عفو جانی است و قیم چنین حقی ندارد دیه جز تر که متوفی قرار می گیرد رسیدگی بر اساس دادرسی کیفری است حق انتخاب جانی مفهومی ندارد از بسیاری از قواعد مر بو ط به مجازات بر خور دار است و با فوت جانی قرار موقوفی تعقیب صادر می شود حکم به دیه نیازی به در خواست مجنی علیه و اولیای دم ندارد و ...

/ 0 نظر / 25 بازدید